پیاده روهای قیطریه

سلام فاحشه!

nafisp — Sat, 14 Nov 2009 19:50:18 GMT

سلام فاحشه!
تعجب كردی!؟... میدانم در كسوت آبرومندان، اندیشیدن به تو رسم، و گفتن از تو ننگ است! اما میخواهم برایت بنویسم
شنیده ام، تن می فروشی، برای لقمه نان! چه گناه كبیره ای…! میدانم كه میدانی همه ترا پلید می دانند، من هم مانند همه ام
راستی روسپی! از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو، زنی زنانگی اش را بفروشد كه نان در بیارد رگ غیرت اربابان بیرون می زند !!اما اگر همان زن كلیه اش را بفروشد تا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است ! مگر هردواز یك تن نیست؟ مگر هر دو جسم فروشی نیست؟
تن در برابر نان ننگ است
بفروش ! تنت را حراج كن… من در دیارم كسانی را دیدم كه دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان
شرفت را شكر كه اگر میفروشی از تن می فروشی نه از دین
شنیده ام روزه میگیری،
غسل میكنی،
نماز میخوانی،
چهارشنبه ها نذر حرم امامزاده صالح داری،
رمضان بعد از افطار كار می كنی،
محرم تعطیلی.
من از آن میترسم كه روزی با ظاهری عالمانه، جمعه بازار دین خدا را براه كنم، زهد را بساط كنم، غسل هم نكنم، چهارشنبه هم به حرم امامزاده صالح نروم، پیش از افطار و پس از افطار مشغول باشم، محرم هم تعطیل نكنم!
فاحشه!!!… دعایم كن

منبع: نرد

معجزه‏ای جاویدان

nafisp — Sun, 08 Nov 2009 14:41:18 GMT

بنابر منابع اصیل شیعه و سنی، امیرالمؤمنن علی بن ابی‏طالب (ع) در 13 رجب سی سال بعد از عام الفیل، در شهر مکه و در خانه کعبه به دنیا آمد. مورخان عرب نوشته‏اند که وقتی «فاطمه بنت اسد» مادر علی (ع) دچار درد زایمان شد به كنار خانه کعبه رفت و اینگونه مناجات کرد: «پروردگارا! من به تو و به همه پیمبران و كتاب‏هایى كه ‏از سوى تو آمده است ایمان دارم ، و گفتار جدم ابراهیم خلیل كه این خانه را بنا كرد را تصدیق می‏کنم. پروردگارا! به حق همان كسى كه ‏این خانه را بنا نمود، و به حق این نوزادى كه در شكم من است، ‏ولادت او را بر من آسان گردان». به دنبال این دعا بود كه ناگهان خانه كعبه ‏شكافته شد و فاطمه به داخل خانه رفت و از دیدگاه حاضران و زوار پنهان گردید و دیوار خانه نیز مانند اول به هم پیوست. مردم که هراسان شده بودند خواستند قفل در را باز كنند ولى در باز نشد، و دانستند كه سرى‏در این كار هست و این ماجرا از جانب خداى تعالى است. محلی که برای مادر امیرالمؤمنین (ع) شکافته شد اکنون "مستجار" نامیده می‏شود و چسبیده به "ركن یمانی" است. از آن زمان بیش از 1440 سال می‏گذرد. با اینکه در این مدت مدید، خانه کعبه بارها و بارها تعمیر و حتی از نو بازسازی شده است اما هر بار پس از تعمیر، نوسازی و حتی تعویض سنگ‏ها، دوباره محل شکافته شدن ظاهر می‏گردد.

نمای نزدیک از شکاف دیوار که تعمیر شده است:

عکس دیگری از محل شکاف که در تعمیری دیگر مرمت شده است:

مقایسه عکسهای زیر با عکسهای بالا نشاندهنده تعمیرات متعدد در سالهای مختلف است:

صحنه ای از افرادی که مشغول تعمیر کعبه از داخل آن هستند:

تصاویر نزدیکی از محل شکاف که تلاش شده است با میخهای بلند و بست فلزی متصل و مهار شود:

عکس ها: سایت سیزده رجب

عجیب ترین وصیت نامه ها

nafisp — Sat, 07 Nov 2009 19:04:18 GMT

330 هزار پوند برای همسر به شرط اینک هر روز یک نخ سیگار مصرف کند:

همسر برات هرگز اجازه نمی داد که شوهرش سیگار مصرف کند، او هم به تلافی این کار همسرش، وصیت کرد که 330 هزار پوند به همسرش برسد به شرط اینکه او هر روز یک نخ سیگار مصرف کند.

حضور در مراسم تشییع جنازه خود:

انجل پانتوجا ، جوان 24 ساله آمریکایی، وصیت کرده بود که پس از مرگش در مراسم تشییع جنازه خود حضور داشته باشد. مادر آنجل از مسئولین غسال خانه خواسته بود تا آخرین آرزوی پسرش را بر آورده کنند. به این ترتیب آنها برای اجرای وصیت عجیب این جوان ، او را به حالت مومیایی در آوردند تا بتواند ایستاده در طول مراسم تشییع جنازه در کنار تابوت خود قرار بگیرد و مهمانان با او وداع کنند. پس از مراسم تشییع جنازه وی را در تابوت قرار دادند و دفن کردند.

ارثیه 12 میلیون دلاری برای سگ:

هلمسلی، یکی از میلیادر ها ی معروف آمریکایی قبل از مرگش در سن 87 سالگی برای سگ خود ، ترابل، 12 میلیون دلار ارث باقی گذاشت تا این سگ بتواند تا آخر عمر به زنگی اشرافی خود ادامه بدهد. اما جالب این جاست که این زن میلیادر در مورد نوه های خود این قدر دست و دل باز نبوده است. وی دو تن از آنها را از ارث محروم کرده و برای دو نو ه ی دیگرش تنها 5 میلیون دلار ارث گذاشته است، آن هم به شرط اینکه حداقل یک بار در سال به قبر پدر خود ( تنها فرزند هلمسلی) سر بزنند. او همچنین وصیت کرده که پس از مرگ ترابل، جسد او را در کنار قبر خودش دفن شود.

عجیب ترین وصیت نامه ها

آرزوی ازدواج پیش از مرگ:

همه ی دختر ها آزروی روزی را می کنند که لباس سفید عروسی تن کنند و در کنار مرد رویا هایشان به خانه بخت بروند. اما جویلا کوپر، دختر بچه ی 9 ساله آمریکایی فرصت آن را ندارد که منتظر مرد رویاهایش بماند. او حدود 2 سال است که با سرطان خود دست و پنجه نرم می کند. آخرین آرزوی جویلا این است که با جوز که او نیز مبتلا به سرطان خون است و در اتاق جویلا بستری است ازدواج کند و ناکام از این دنیا نرود.. به همین دلیل والدین این دو زوج 9 ساله مراسم ازدواج باشکوهی را برای آنها تدارک دیده اند تا به آخرین آرزوی جویلا جامع عمل بپوشانند.

وقف همه ی دارایی برای ساخت یک کتابخانه ضد زن!

ایوا زینک به قدری از زنان متنفر بود که قبل از مرگش در سال 1930، وصیت کرد که تمام دارایی اش وقف ساخت کتابخانه ای شود که در آن کتاب های هیچ یک از نویسندگان، ناشران و مترجمان زن وجود نداشته باشد، ، تمام کارکنان مرد باشند و بر سر در آن عبارت " ورود زن ها ممنوع " نوشته شود. اما یکی از دختران زینک مانع از اجرای این وصیت پدرش شد.

همه ثروت برای همسر به شرط اینکه مجددا ازدواج کند:

در سال 1841 هنریچ هین یک شاعر آلمانی با اوژنی میرات ازدواج کرد و در وصیت نامه خود تمام ثروت و دارا یی اش را از آن همسرش کرد به این شرط که پس از مرگ هین، او دوباره ازدواج کند. وقتی از او پرسیدند که چرا چنین شرطی گذاشتی جواب داد: "در این صورت حداقل یک مرد از مرگ من افسوس خواهد خورد ". هین در سال 1856 فوت کرد.

سوزاندن جنازه و فرستادن خاکستر آن به فضا:

رادنبری، خالق مجموعه تلویزیونی" استار ترک "، به قدری داستان ها علمی تخیلی و فضا نوردی را دوست داشت که وصیت کرد پس از مرگش جسد او سوزانده شود و خاکستر آن به فضا فرستاده و در آنجا پراکنده شود. در سال 1997 آرزوی او بر آورده شد و خاکستر او با یک ماهواره اسپانیایی به فضا فرستاده و در آنجا پخش شد.

هر روز یک شاخه گل برای همسر:

جک بنی و ساید مارکس عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند، اما پس از 48 سال زندگی مشترک، جک در سال 1974 فوت کرد. جک پیش ار مرگش با یکی از گل فروشی ها محل سکونت خود به توافق رسیده بود تا او پس از مرگ جک، هر روز یک شاخه گل رز قرمز برای همسرش ببرد.

اهدا دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب به یک سگ:

دوروتی ادوارد قبل از مرگش وصیت کرد که دستگاه تنطیم کننده ضربان قلب او را به یک سگ اهدا کنند. پس از مرگ دوروتی، خانواده ی او به وصیتش عمل کردند. این دستگاه از داخل بدن او برداشته شد و تحت اختیار دانشکده دام پزشکی جورجیا قرار گرفت تا آن را به یک سگ اهدا کنند.. آنها نیز این دستگاه را درون بدن سگی به نام سانشاین که از ناراحتی قلبی رنج می برد، کار گذاشتند.

دختری که می خواست....

nafisp — Thu, 05 Nov 2009 18:52:33 GMT

به جز حضور تو....

هیچ چیز این جهان را

جدی نگرفتم

حتی ...

عشق را....

(حسین پناهی)

من همان دخترم...همان که می خواست ...اما کسی اینرا نفهمید....

امروز آخرین امید را چال کردم!

دست بردار...

nafisp — Tue, 03 Nov 2009 18:46:18 GMT

دیشب دوباره خوابتو دیدم

بارون میومد توی خواب انگار-

باید فراموشت کنم کم کم

دست از سر شبهای من بردار

برای دلیل تازه ی ترانه ها

nafisp — Sat, 31 Oct 2009 12:58:37 GMT

اگر حس می کنی کمی مرا می فهمی ...

تا دیر نشده برایم آواز بخوان ... یک فنجان بوسه داغ بیاور... هوای خلوت را بر هم بزن...

چرا هنوز بوی سکوت می دهد لبانت؟

امروز بعد سوزاندن تقویم ها ... من می مانم و تو ... و زمان می رود... دورترها پی کارش که به ما مربوط نیست ...

راستی امروز چند شنبه از عمر ما گذشته ؟

در حجم متراکم سوالهای بی نام و نشان...

گیسوهای پریشان افکارم را شانه می زنم ...

با شعور ترانه ی نام تو ...

من واژه برای شعر نمی خواهم ... تو را می خواهم برای مفهوم گرم زندگی ..

بهار من گذشته شاید.....

nafisp — Sat, 31 Oct 2009 12:18:18 GMT

خدا تو را از من نگیرد...

ندیدم از تو گرچه خیری

به یاد تو شکسته ام من

کنون که شمع بزم غیری.....

میدانم هنوز هم سیگار میکشی!!

nafisp — Tue, 27 Oct 2009 09:23:18 GMT

پک نزن به سیگاری که نکشیدی

یا روی نیمکتی که هرگز ننشسته ای دست نگذار،

آن سوی ساحل

احتمالا دریاست.

با این حال

هر روز تو

دیروز خسته ایست.

شهر پر از این سکوت های دست و پاگیر است،

اگر چشمانت را ببندی و

کسی با لهجه نگرانی

از روی اتفاق، به پشتت بزند و

بگوید:

هر چه بود تمام شد!

آن وقت تازه متولد شده ای...

و می توانی با قدرت تمام شمع های مزارت را

فوت کنی...

این و تو نخون چون برای اونه که باید بخونه!

nafisp — Thu, 22 Oct 2009 13:47:33 GMT

منتظرم...که جواب من و بدی!!!!

یا به زودی...پیدات میشه یا اینکه دیگه نمی خوام پیدات شه!!!!! ..این آخرین حرفمه!

یه فکری واسه فردا کن... نباید دیگه تنها شیم

توی این فاصله باز م می تونیم یاد هم باشیم!!!!!!!!!!!!!!!!

حوصله ی اشتباه ندارم....دیگه! یادت باشه...

خانه ی من کجاست؟

nafisp — Mon, 19 Oct 2009 12:29:05 GMT

شاید ...

مدتی...ننویسم.....

همین.